hurûc


hurûc
(A.)
[ جوﺮﺧ ]
1. çıkış.
2. ayaklanma.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • huruç — is., cu, esk., Ar. ḫurūc 1) Çıkma, çıkış 2) Göç …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HURUC — Çıkma. Dışarı çıkma, çıkış. * Ayaklanma, isyan etmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HURUC ALESSULTAN — Meşru hükümete karşı kıyam ve isyan etme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HURUC-İ BİSUN'İHİ — Namazdan kendi isteği ile çıkmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • HURUC-İ FÂHİŞ — Haddini aşmak. * Büyük isyan hareketinde bulunmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • DUHUL Ü HURUC — İçeri girip çıkma …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • SAHİB-HURUC — f. Ayaklanmış, isyân etmiş, âsi. Ayaklanıp isyân ederek idâreyi ele geçirmiş kimse …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • SÂHİB-İ HURUC — f. İsyan edip ayaklanarak idareyi ele geçirmiş olan kimse. * Büyük kahraman. * Şarktan zuhuru beklenen mehdi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • YEVM-ÜL HURUC — Kıyamet gün …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • iğirmak — huruc etmek, çıkmak, zuhur etmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük